جمعه هفدهم اسفند 1386
از گریبان تو صبح صادق
می گشاید بال و پر
تو گل سرخ منی
تو گل یاس منی
تو چنان شبنم پاک سحری
تو بهاری نه بهاران از توست
از تو می گیرد وام هر بهار
این همه زیبایی را
هوس باغ و بهارانم نیست
ای بهین باغ و بهارانم تو
سبزی چشم تو در خیال
چشم بگشا که به چشمان تو
در یابم باز مزرع سبز تمنایم را...
نوشته شده توسط نیلوفر و به آفرید در ساعت 18:47 | لینک
|