سه شنبه شانزدهم بهمن 1386
هیچ کس با ما در این دنیا نبود
هیچ کس مانند من تنها نبود
هیچ کس دردی از دردم برنداشت
بلکه دردی نیز بر دردم گذاشت
هیچ کس فکر مرا باور نکرد
خطی از شعر مرا از بر نکرد
هیچ کس معنای آزادی نگفت
در وجودم رد پایش را نجست
هیچ کس آن یار دلخواهم نشد
هیچ کس دمسازو همراهم نشد
هیچ کس چون من چنین لیلی نبود
در کلاس عاشقی دلخون نبود
هیچ کس دردی نکرد از من دوا
جز خدای من خدای من خدا...
نوشته شده توسط نیلوفر و به آفرید در ساعت 16:44 | لینک
|
دوشنبه پانزدهم بهمن 1386
-
دوست، به دلیل با تو بودن شاد است.
-
دوست، تو را راهنمایی می کند اما زندگی تو را نقد نمی کند.(اشتباهی که من مرتکب شدم)
-
دوست، به مستقل بودن تو احترام می گذارد و تو را محدود نمی کند.
-
دوست، از تو مراقبت می کند اما کنترلی بر تو ندارد.
-
دوست، تو را به بازی نمی گیرد اما در بازی زندگی با تو حرکت می کند.
-
دوست، خیالباف نیست اما تصویر آرزوهای تو را رنگی می بیند.
-
دوست، سد راه پیروزی تو نمی شود و رشد تو را شادمانه دنبال می کند.
-
دوست، از تو دفاع کرده و لحظه های سخت را با تو تجربه می کند.
-
دوست، تظاهر نمیکند و می داند هیچ کس انسان کاملی نیست.
-
دوست، درک می کند که همواره نمی توانی شاد و سرحال در کنارش باشی.
-
دوست، با امید های واهی در زندگی، سر در گمت نمی کند.
-
دوست، مکمل توست ، او قصدتبدیل تو به شخص رویایی ندارد.
-
دوست، شاید با توشروع نکند اما با تو به نتیجه می رسد.
-
دوست، در بحران ها فقط حمایت می کند او وقت پند دادن را می شناسد.
-
دوست، تنها کسی است که توان بخشیدن تو را دارد.
-
دنیا کوچک است، با محبت دوست است که آن را بزرگ می بینی، زیرا عشق،بخشش،ایثار و مهربانی دوست، در بزرگی روح زمین میگنجد ونقش به یاد ماندنی اوست که تو را مشتاق "دوست بودن " می کند. مافی
نوشته شده توسط نیلوفر و به آفرید در ساعت 20:39 | لینک
|