در این دنیا که حتی ابر نمی گریید به حال من

همه از من گریزانند ُ تو هم بگذر از این تنها

دیگه نمی تونم با تو بمونم

امشب از اینجا می رم

حسابمون بمونه برای روز قیامت

امشب از اینجا می رم

دست خالی از دنیا می رم

من مثل آب جاری می شم می رم

آخر یک روز می فهمی

در من نه جسمی مونده نه جفایی

شکایت نمی کنم از تو

ناراحت می رم

فکر کردی تلخی ها از یاد می رن

وقتی میری منم مثل یک گوله آتیش

مثل کوه منفجر می شم

این عشق را بر هم می زنم و می رم

با تمام وجود می رم

در برگشت رو می بندم

آهنگی رو که برات نوشتم

از همه آهنگ ها پاک می کنم و میرم

تو هر چه گفتی جای خودش می گذارم و می رم

من گریه نمی کنم می دونی

با بغض اشک می رم

از سگها و پرنده ها کمک می گیرم و می رم

مثل گل پژمرده می شم و می رم

خداحافظی نمی کنم و میرم

وندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو

هم خویشتن بیگانه کن هم خانه را ویرانه کن

وانگه بیا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شو

رو سینه را چون سینه ها هفت آب شوی از کینه ها

وانگه شراب عشق را پیمانه شو پیمانه شو

باید که جمله ی جان شوی تا لایق جانان شوی

گر سوی مستان می روی مستانه شو مستانه شو

آن گوشوار شاهدان هم صحبت عارض شده

آن گوش و عارض بایدت دردانه شو دردانه شو.

                                                                      (مولانا)